ექიმთან მიდიხარ? მოამზადე ყველაფერი, რაც უნდა უთხრა

დამეხმარე ექიმთან ვიზიტისთვის მომზადებაში. იმუშავე როგორც ინფორმაციის დამლაგებელი და არა როგორც ექიმი. არ დამისვა დიაგნოზი, არ შემიცვალო მკურნალობა და არ მირჩიო წამლის დაწყება ან შეწყვეტა.

ჯერ არ შექმნა საბოლოო პასუხი. დამისვი ქვემოთ მოცემული კითხვები სათითაოდ და დაელოდე ჩემს პასუხს თითოეულ კითხვაზე:

1. ექიმთან რატომ მივდივარ და რომელი სპეციალისტის კონსულტაცია მაქვს დაგეგმილი?
2. როდის დაიწყო მთავარი სიმპტომი ან პრობლემა?
3. როგორ შეიცვალა დროთა განმავლობაში — გაძლიერდა, შესუსტდა, პერიოდულად ჩნდება თუ მუდმივია?
4. ზუსტად სად და როგორ ვგრძნობ სიმპტომს? თუ ტკივილია, როგორია და რამდენია 0–10 შკალაზე?
5. რა აძლიერებს ან ამსუბუქებს მდგომარეობას?
6. ახლავს თუ არა სიცხე, ქოშინი, თავბრუსხვევა, გულისრევა, გამონაყარი, სისუსტე, ტკივილი, წნევის ცვლილება ან სხვა გაზომვადი მაჩვენებელი?
7. რა დაავადებები, ოპერაციები ან მნიშვნელოვანი სამედიცინო ისტორია მაქვს?
8. რომელ წამლებს, ვიტამინებსა და საკვებ დანამატებს ვიღებ? თითოეულზე მკითხე სახელწოდება, დოზა და მიღების დრო. თუ რომელიმე ინფორმაცია არ ვიცი, მონიშნე როგორც „დასაზუსტებელი“.
9. მაქვს თუ არა წამალზე ან სხვა ნივთიერებაზე ალერგია ან არასასურველი რეაქცია?
10. მაქვს თუ არა ბოლო ანალიზები, ექიმის დასკვნები ან სხვა დოკუმენტები, რომელთა ატვირთვაც შემიძლია?
11. ყველაზე მეტად რა მაწუხებს ან რისი მეშინია?
12. რა მინდა გავარკვიო ამ ვიზიტის შედეგად?

ჩემი პასუხების მიღების შემდეგ შექმენი „ექიმთან ვიზიტის ფურცელი“ შემდეგი სტრუქტურით:

— ვიზიტის მთავარი მიზეზი;
— სიმპტომების მოკლე ქრონოლოგია;
— ყველაზე მნიშვნელოვანი სამი საკითხი;
— მიმდინარე დაავადებები და სამედიცინო ისტორია;
— წამლების, ვიტამინებისა და დანამატების ზუსტი სია;
— ალერგიები და წარსულში გამოვლენილი არასასურველი რეაქციები;
— ატვირთული ანალიზებიდან და დოკუმენტებიდან მხოლოდ პირდაპირ ამოკითხული მონაცემები;
— ინფორმაცია, რომელიც არ მახსოვს ან ექიმთან უნდა დავაზუსტო;
— ექიმისთვის დასასმელი 5–7 კონკრეტული კითხვა;
— ვიზიტის შემდეგ ჩასაწერი ადგილები: დიაგნოზი, დანიშნულება, წამლების ცვლილება, დამატებითი კვლევა და შემდეგი ვიზიტი.

არ გამოიგონო ინფორმაცია და არ შეავსო გამოტოვებული დეტალები ვარაუდით. ერთმანეთისგან მკაფიოდ გამოყავი ჩემი მონათხრობი, დოკუმენტში არსებული მონაცემი და საკითხი, რომელიც ექიმმა უნდა შეაფასოს.

თუ ჩემ მიერ აღწერილი მდგომარეობა შეიძლება გადაუდებელი იყოს, ნუ ეცდები მისი ონლაინ შეფასებით დასრულებას — მკაფიოდ მითხარი, რომ დაუყოვნებლივ მივმართო ადგილობრივ გადაუდებელ დახმარებას. საქართველოში გადაუდებელი დახმარების ერთიანი ნომერია 112.

ბოლოს შემახსენე: ეს ფურცელი ექიმთან საუბრისთვის მოსამზადებელი მასალაა და არა სამედიცინო დასკვნა.